Doorgaan naar hoofdcontent

@cwxbenelux @ThunderSportsNL @StLoopsportNorg Superstore Herfstcross Norg

28 November hardgelopen met de Superstore Herfstcross Norg.
In 2013 heb ik gekeken naar de cross, wat wilde ik teon graag mee doen, maar ja hardlopen ging niet meer.
November 2014 was ik er niet bij mede omdat ik zelf niet mee kon doen.
In die periode lukte het me wel om kleine stukken te kunnen hardlopen.
Na een jaar van steeds weer proberen en verder durven te gaan is het dit jaar 2015 gelukt om aan de cross te kunnen mee doen.
Ook met de hulp van de Stabilyx tight van CW-X gaven mijn benen de ondersteuning om beter te kunnen lopen hebben erg geholpen.
Dankzij de broek heb ik meer controle gekregen over mijn rechterbeen, wat mij meer energie geeft om te kunnen hardlopen.
Gisteren met de cross loop was het +/- 6-8 graden, met de ThunderShirt van ThunderSports heb ik het niet koud gehad en ook niet te warm.
Tijdens het lopen bleef de temperatuur voor mij goed.

Ook als NAH getroffene kun je blijven hardlopen.
Dat heb ik jaren niet meer kunnen doen, dat was wel iets wat ik toch graag weer wilde.
De bedoeling was niet echt om zoiets als de herfstcross te kunnen doen, maar wel om een klein stukje te kunnen rennen.
Sinds eind 2014 dat ik merkte dat rennen/hardlopen weer lukte ben ik steeds op zoek geweest naar dingen die mij konden ondersteunen om te kunnen (blijven) hardlopen.
Wat ik miste tijdens het lopen was de controle over mijn rechterbeen, dat koste mij erg veel energie die ik liever voor wat anders wilde gebruiken.
Tot ik CWX ontdekte, dat deze broeken ondersteuning geven aan je lichaam.
In overleg welke broek het beste bij mij zou passen kwamen we uit op de Stabilyx Tight.
En inderdaad deze broek hielp mij echt vooruit, het leek soms wel dat ik vloog.
Voor de koudere periodes heb ik de Insulator Stabilyx Tight, gecombineerd met de ThunderShirt heb ik het niet koud op deze dagen tijdens het hardlopen.

Het lopen ging gisteren goed, wel vond ik het zwaar om op onverhard terrein te lopen.
Het parcours was nat en blubberig afgewisseld met droge stukken.
Op zich ging dat nog wel, de heuveltjes op en af vond ik persoonlijk het zwaarst.
Op de foto kun je zien hoe geconcentreerd ik was tijdens het lopen, rechtop blijven was een lastige en moeilijke klus voor mijn hersenen.
Ik wilde maar 1 ding, de hele herfstcross lopen.
Mei 2009 kreeg ik een herseninfarct, liggend en met een ambulance ben ik naar het Beatrixoord in Haren gebracht.
Ik kon toen niet lopen en slikken,(niet kunnen eten en drinken) Na 3 maanden ben ik daar lopend uitgekomen en weer alles mogen eten.
In het begin liet ik alles maar over mij heen komen, totdat ik dacht dit is balen kan er niets meer aan veranderen, maar nu ga ik ervoor.
Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, dat koste mij enorm veel energie, maar in de loop van tijd ging het me steeds beter af.
Zo heb ik steeds kleine doelen voor ogen gehad, doelen die ik kon halen hoe klein deze ook waren het voelde als weer een overwinning behaald.
Al doe ik nu veel meer, daar staat tegenover dat ik nu wel meer rust nodig heb.
Dat heb ik er graag voor over, er is zoveel om van te genieten en er komt vast nog veel meer.
Ik verlang niet terug naar wie ik was, ik vergelijk niet wat ik toen wel kon en wat ik nu niet meer kan, ik kijk naar wat ik nu wel kan.

Tijdens de loop kregen we water aangeboden, vocht had ik zeker nodig zweten deed ik zeker.
Nadeel was dat het water koud was, daar reageerde mijn lichaam sterk op, steeds het gevoel dat ik moest boeren en dat kan ik niet.
Dat heeft mijn lopen wel beïnvloed, dat ik kleine stukjes moest wandelen om dat drukkend gevoel kwijt te raken.
Bij de finish kregen we warme soep/thee dat was lekker, weg was de kou die ik van binnen had.
Daar heb ik persoonlijk zelf veel last van, hoe anderen daarop reageren weet ik niet.

1 Ding kan ik met gerust hart zeggen, ik heb enorm genoten bedankt Stichting Loopsport Norg.

Reacties

Populaire posts van deze blog

@Fabletics #WATCHME #stronger Wandelend door het bos

2 Dagen heb ik al stembureau lid binnen op stembureaus gezeten. Ik wilde in eerste instantie gaan hardlopen, maar buiten gekomen vond ik het wel wat fris. Niet hardgelopen maar gewandeld in een stevig tempo. Dat kon ik wel vernemen aan mijn longen, thuis gekomen was ik helemaal bekaf. Niet wat ik eerst last had, na zo'n wandeling was ik wel moe maar nooit dat ik eerst thuis even moest liggen om bij te komen.      Maar ik vond het heerlijk om door het bos te wandelen, de vogel geluiden, onderbroken door het geluid van vliegtuigen wat ik minder leuk vond. Ik hoef gelukkig niet te reizen om in het bos te komen, op zeer korte afstand van mijn huis en ik ben er.      For 2 days I have already been a polling station member at polling stations.   At first I wanted to go for a run, but when I got outside I thought it was a bit chilly.   Not running but walking at a brisk pace.   I could hear that from my lungs, when I got home I was completely exhausted.   Not what bothered me at first, af

@DecathlonNED @Kalenji

Kalenji KIPRUN  HARDLOOPSCHOENEN VOOR HEREN KIPRUN FAST   Ruim 2 jaar heb ik de Kalenji schoenen al. Dit zijn mijn asfalt schoen zeg ik altijd want ze dempen de schokken erg goed waardoor ik geen last van mijn knieën heb. Ze zitten niet alleen heerlijk maar lopen ook erg fijn. En dat voor een zeer betaalbare prijs. Goede schoenen hoeft dus echt niet duur te zijn! De komende tijd hoop ik nog veel fijne kilometers te maken met deze schoenen en waarbij ik hoop dat ze nooit meer verslijten. Ik loop er alleen mee als het droog is, op natte wegen en paden zijn ze voor mij te glad ivm mijn evenwicht storing. Gelukkig is het heel vaak droog en kan ik toch er heerlijk mee lopen. Meestal loop ik 5 km, maar soms ook wel eens 10 km. Ooit heb ik een halve marathon op deze schoenen gelopen en dat was net als bij de korte afstanden geen enkel probleem. Als deze echt vervagen moeten worden dan worden het zeker deze schoenen weer, of een nog betere vervanger. De kosten per kilometer zijn met deze scho

Het gaat er niet om wat ik niet meer kan, maar juist wat ik wel kan!

12 Jaar geleden heb ik een week flink kunnen rusten. Mijn strottenhoofd deed niet wat het behoorde te doen als ik moest slikken. Normaal sluit het strottenhoofd automatisch je luchtpijp af zodat wat je door slikt door de slokdarm gaat. Bij mij werkte dat dus niet wat mij bang maakte om te moeten slikken. Want als ik slikte ging dat verkeerd en kon dat slecht aflopen. Hierdoor had ik longontsteking, en door de angst durfde ik niet te gaan slapen. Bang dat ik niet meer wakker zou worden. Daarom besloten om mij in slaap te brengen. Na een week geslapen te hebben, en ik wakker werd op medium care voelde ik mij een stuk beter. De angst was grotendeels verdwenen, en durfde ik toen vooruit te kijken. Na 5 weken mocht ik naar het revalidatie centrum (Beatrixoord te Haren) om daar 3 maanden intern te revalideren. Ik heb het geluk gehad dat ik op een 1 persoon kamer mocht. Dat vond ik toen erg prettig, ik alleen en geen rekening met anderen te hoeven houden. Alleen zelf bepalen wat ik op tv wild